60-ից ավելի ար կ է ուղարկել Գևորգը թշ նшմու դեմ, 60-ն էլ՝ ճշգրիտ… Ինչ է պատմում Արցախում Զո հված 20-ամյա Գևորգ Օթարյանի ընկերը

{"source_sid":"AFABA045-304D-41B7-A9C1-B99F12A797C6_1603254460554","subsource":"done_button","uid":"AFABA045-304D-41B7-A9C1-B99F12A797C6_1603254453179","source":"other","origin":"unknown"}

«Շատ լավ, դրական, բարի, չափից դուրս ընկերասեր էր Գևորգը»,- 168.am-ի հետ զրույցի ընթացքում ասաց Արցախում զո հվшծ Գևորգ Օթարյանի մտերիմ ընկերը՝ Տիգրան Շահինյանը: Գևորգը Երևանից էր, ապրում էր ծնողների, տատիկ-պապիկի ու քրոջ հետ: Դեկտեմբերին

կլրանար նրա քսանմեկ տարին: «Դպրոցում սովորել է շատ լավ, գերազանց, ավարտելուց հետո նա անվճար ընդունվել էր Ճարտարապետության ու շինարարության ՀՀ-ի ազգային համալսարան, այնուհետև մեկ տարի սովորելուց հետո՝ անցած տարի ամռանը, զորակոչվել էր: Շատ գոհ էր իր

ծառայությունից, ասում էր, որ օրերը շատ արագ անցնում են: Ես Գևորգից փոքր եմ, մեզ խորհուրդներ էր տալիս, ասում էր, որ բանակ գնանք՝ հրամանատարական անձնակազմի հետ լինենք լավ: Երբ պшտ երшզմը սկսվել է, Գևորգին տեղափոխել են ուրիշ զորամաս, սակայն ինքն

ընտանիքին չէր ասել, իր զո հվելուց հետո ենք իմացել, որ առшջ նшգծում է եղել: Եթե հնարավոր էր լինում կապ հաստատել իր հետ, ասում էր, որ իր զորամասում է: Ինքը հաշվարկի հրամանատար է եղել, և, ինչպես ասում են Գևորգի ծառայակից ընկերները, ինքն իր վրա դրված առաջադրանքը

կատարել է հիանալի, 60-ից ավելի шր կ է ուղարկել թշ նшմու դեմ, 60-ն էլ՝ ճշգրիտ»,- պատմում է Գևորգի ընկերը: Տիգրանը հպարտությունով ասաց, որ ընկերոջը ճանաչողներն էլ կարող են փաստել, որ նա հետքայլ, նահանջ չէր անի քյանքում. «Ապացույցն էլ նա է, որ տևական ժամանակ չի

ցանկացել դադար վերցնի Ու շարունակել է մшր տшկան գործողությունները: Ծառայակից ընկերներն ասում են, որ այդ դեպքից մի քանի օր առաջ բե կորներ են իր կողքով անցել ու մտել պատի մեջ, շրջվել է, բե կորները հանել է և ասել՝ հետևիցս են ընկել, հեսա իրենց հալը կտենան: Բոլորն ասում են, որ շատ դուխով է կռ վել, ու մի քայլ

նահանջ չեն արել»: Գևորգը որոշել էր վերադառնալ ու ուսումը շարունակել, բայց մեկ կարևոր բան ևս որոշել էր, պիտի ամուսնանար. «Ասում էր, որ ծառայությունը վերջացնելուց հետո պիտի ամուսնանամ, միշտ ասում էր…»: Գևորգը զո հվել է հոկտեմբերի տասին, Բայց հասցրել էր նույն օրը զանգել թե՛ ընտանիքի անդամներին, թե ընկերներին. «Հորեղբորոր տղային ասել է՝ ամեն ինչ լավ է,

մենք Գորիսում ենք, նույնիսկ այդ օրը չի ասել, որ Արցախում է: Ճանապարհ գնալուց մոր հետ է խոսել, մայրը մեքենայի աղմուկը լսել ու հասկացել է, որ ճանապարհ են գնում, հարցրել է, թե այդ ի՞նչ ձայներ են, ո՞ւր եք գնում, Գևորգը պատասխանել է՝ չաստում ասֆալտ ենք անում: Մինչև վերջ ոչ մեկին չի ասել»: Գևորգ Վարդանի Օթարյանին հու ղшրկшվորել են հոկտեմբերի տասնվեցին՝ «Եռաբլուր» զինվորական պանթեոնում:

(Visited 737 times, 1 visits today)

Оставьте первый комментарий

Оставить комментарий

Ваш электронный адрес не будет опубликован.


*